Երջանկությունը ճանապարհն է, ոչ ճակատագիր

Մտքերը՝ Կարինե Միքայելյանի

Երջանկությունն ամեն պահն է, ամեն րոպեն և ամեն վայրկյանը։ Հաճախ մենք չենք բավարավում մեր ունեցածով և դա նորմալ է, սակայն պետք է հարգել և շնորհակալ լինել այն ամենի համար ինչ մեզ տրված է սույն րոպեին։ Հետո արդեն կարելի է ստեղծել և կատարելագործել այդ ամենը։ Մեզ թվում է երջանկությունը մի թանկ ապրանք է, որը կվաստակենք երբ արդար և անկեղծ մարդ լինենք։ Սակայն բոլորս էլ մեր մեջ ունենք այդ ուժը որով մենք մեզ բավարար կհամարենք և երջանիք կլինենք առանց փնրելու ավել հարստություն կամ ընկերություն։ Երջանկությունը թակնված է ինքդ քո հոգեբանության հոգատարմության մեջ։ Դու չես կարող մարդկանց երջանիկ դարձնել եթե ընքդ երջանիկ չես։ Պետք չե սպասել երջանկությանը քանի որ այն գոյություն ունի բոլորիս սրտում և մտքում։ Ուղղակի պետք է իմանալ թե ինչպես ճիշտ կարելի է այն բացահայտել և օգտագործել։ Եվ ինչպես գրած էր մի հոլովակում, որ կարդացի քիչ անց՝ “Երջանկությունը ճանապարհն է, ոչ ճակատագիր”

Рубрика: Մտքեր-խոհեր | Оставить комментарий

Ստվեր

Մտքերը՝ Միլենա Հարությունյանի

Կանգնում ես հայելու առջև, և չես տեսնում ոչինչ՝ միայն դատարկ, մութ ստվեր, ով նայում է քեզ դատարկ հայացքով, ում աչքերում չկա կյանք, հավատ, հույս, չկա ոչինչ…

Փողոցով քայլող մարդիկ, ովքեր երջանիկ են, ովքեր ժպտում ու հավատում են: Իսկ դու, դու ուղղակի ՍՏՎԵՐ ես, ով փորձում է նմանվել բոլորին, ով փորձում է լինել հաջողակ, չիմանալով հաջողության բանաձևը, ով ժպտում է, չիմանալով թե ինչ է կյանքը…

Չես հասկանում ի՞նչպես, կամ ի՞նչի համար է պետք երջանկությունը, չէ որ դու ուղղակի ՍՏՎԵՐ ես…

Рубрика: Մտքեր-խոհեր | Оставить комментарий

Էսսե: Գրականությունը մարդու կյանքում

Մտքերը՝ Միլենա Հարությունյանի

Իմ սրտի խորքում, կա մի այգի փոքրկ բայց խորհրդավոր, որը ես անվանում եմ ԳՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ։Այն գալիս է այնպես աննկատ ու ծաղկում սրտումդ այնքան արագ, որ չես էլ հասցնում հասկանալ թե ի՞նչ է դա, ի՞նչ է ԳՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ..

Անլուծելի բանաձև, որ կա բոլորս սրտում և անունն է ԳՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ։

Իմ կյանքում գրականությունը ունի մեծ դեր, ինքս սիրում եմ կարդալ և ամեն անգամ նոր գիրք ընտրելիս հիշում եմ առաջին գիրքս ` Էռնեստ Շեփարդի Վինի Փու արջուկը, սկզբում այն ինձ թվում էր հաստափոր և անվերջանալի,բայց հիմա չեմ վախենում էջերի քանակից։

Գրական ժանրը գրականությունը դասակարգելու ձևն է։ Տերմինը ծագում է ֆրանսերենից, որը նշանակում է առաջարկվող տեսակ կամ դաս։ Այնուամենայնիվ, այդ դասերը ենթակա են փոփոխության և տարբեր ժամանակներում օգտագործվում են տարբեր պատումներում և ավանդույթներում։

Այսօր աշխարհում կան բազմաթիվ գրական ժանրեր, որոնք մարդուն թույլ են տալիս ոչ միայն ճանաչել այս կամ այն ​​տեղեկատվությունը, այլև մեծ բավականություն ստանալ ընթերցանության հենց գործընթացից: Ժանրեր կան ցանկացած տարիքի և ճաշակի մարդկանց համար օրինակ` ֆանտաստիկ, սարսափ, դրամա և այլն։

Рубрика: Մտքեր-խոհեր | Оставить комментарий

Ջոնաթան Լիվինգսթոն անունով ճայը: Ռիչարդ Բախ

Մտքերը՝ Կարինե Միքայելյանի

Ռիչարդ Բախի Ջոնաթան Լիվինգսթոն Ճայի թեման ինքնաբացահայտումն է՝ որպես անհամապատասխան անհատի ավելի բարձր գոյություն փնտրելու միջոցով: Ջոնաթանի ներքին հակամարտությունը՝ «ծովային ճայի» կենսակերպին համապատասխանե՞լ, թե՞ հեռանալ այդ կյանքից՝ թռչելու համար, դրսևորվում է պատմության մեջ: Չկան վատնված բառեր, և ճայի պարզ պատմությունը կարող է լինել ամենաոգեշնչող բաներից մեկը, որը դուք երբևէ կկարդաք, եթե իհարկե դուք պարզապես այլ ճայ չեք, որը ապրում է միայն ձկան և հացի կտորների համար, ինչպես բոլորը:

Рубрика: Без рубрики | Оставить комментарий

Չինական առակներ: Վերլուծություն

Մտքերը՝ Նարե Ազարյանի

*Ընչասեր երիտասարդը**

Չինական մի նահանգում կար մի վիշապ: Մարդիկ յուրաքանչյուր ամիս նրան տուրք էին վճարում
և զոհում ամենագեղեցիկ աղջկան: Այդ ժամանակ նահանգում կային նաև քաջ երիտասարդներ,
որ գնում էին վիշապի պալատը և կռվում էին նրա դեմ, բայց ամեն անգամ մունետիկը դուրս
էր գալիս պալատի պատշգամբ և հայտարարում՝ «Վիշապը ո´ղջ է, հաղթե´ց վիշապը»:

Читать далее
Рубрика: Без рубрики | Оставить комментарий

Գյուրջիև: Խորհուրդներ դստերը: Վերլուծություն

Մտքերը՝ նարե Ազարյանի

  • Հաղթահարիր հակակրանքի քո զգացումը և նրանց կողքին եղիր, ում ուզում ես մերժել։
    Երբ ինչ որ մեկից նեղված ենք լինում կամ ինչ որ մեկը մեզ չի սիրում, մեր մեջ ներքին հակակրանք է առաջանում տվյալ մարդու հանդեպ, ինչը մեզ շատ է խանգարում հոգեպես, խանգարում է դրանակով ապրել։ Դրա համար պետք է նրանց վերաբերվել ջերմությամբ, սիրով և պետքն եղած տեղն օգնել, որպեսզի առաջին հերթին օգնես հենց քեզ, ազատվելու բացասական զգացողություններից։
Читать далее
Рубрика: Մտքեր-խոհեր | Оставить комментарий

Աշխարհը բացահայտելու միջոցը մարդն է

Մտքերը՝ Կարինե Գոմցյանի

Կյանքում տեղի են ունենում միլիոնավոր դեպքեր, որոնցից մարդիկ սովորում են, կամ, գոնե, փորձում են սովորել։ Միգուցե պետք է սովորեն, բայց չի ստցվում։ Ինչևէ, միշտ գտնվում են նրանք ովքեր ոչ միայն սովորում են, այլ նաև կարողանում են հետևություն անել դեպքերից և գործածել այդ նոր գիտելիքները իրենց հետագա կյանքում։

Читать далее
Рубрика: Մտքեր-խոհեր | Оставить комментарий

Գիշերային մղձավանջ

Մտքերը՝ Արթենի Ջանիկյանի

Մոտեցա նախաճաշի սեղանին, կարագը կտրեցի, դրեցի հացին, ու սկսեցի այն տարածել` դանակը տանելով այս կողմից այն կողմ: Տարածում էի ու ցրում բացասական մտքերի փոքր նշույները, որ մնացել էին գիշերվա մղձավանջից: Տարածում էի մտքերս, որոնք կարող էին ինձ նորից խանգարել օրվա ընթացքում, տարածում էի, որպեսզի աննկատ դառնան օրվա անցուդարձի մեջ…։ Չգիտեմ, բոլորի մո՞տ է, թե՞ միայն իմ։

Читать далее
Рубрика: Մտքեր-խոհեր | Оставить комментарий

Առակների քննարկում

Կարինե Գոմցյան

Առակ կյանքի մասին

Երիտասարդ աղջիկը գալիս է հոր մոտ և սկսում նեղսրտել. «Հա՛յր, հոգնել եմ, այնքան ծանր կյանքով եմ ապրում, այնքան դժվարությունների ու փորձությունների միջով եմ անցնում, որ կարծես միշտ լողում եմ հոսանքի դեմ: Այլևս ուժ չունեմ… ի՞նչ անեմ»: Հայրը պատասխանի փոխարեն, ջրով լցված 3 հավասարաչափ կաթսա է դնում կրակի վրա, ապա մեկի մեջ գցում է գազար, մյուսի մեջ` ձու, իսկ երրորդի մեջ սուրճ է լցնում:

Читать далее
Рубрика: Կարդում ենք և քննարկում | Оставить комментарий

Գարուն

Ու հասկանում ես, որ գարուն է եկել, երբ էլ չես արթնանում զարթուցիչի ձայնից ու պատուհանից դուրս մութը տեսնելով մտածում, որ դեռ գիշերվա 4-ն է։ Գարնանը դու արդեն արթնանում ես թռչունների ձայնից, արդեն ժամը 7 ից բացված լույսի շողերից ու որն ամենակարևորն է թարմությամբ։ Դու էլ չես փակվում սենյակում, գրկում տաք ադյալը, մի բաժակ թեյ էլ ձեռքիդ գիրք կարդում։ Իհարկե դա էլ իր գեղեցկությունն ու յուրահատկությունն ունի, սակայն գարունը․․․ Գարնանն ավելի պրոդուկտիվ ես աշխատում, օրերը գալով երկարում են, ծաղիկների գույները քեզ երջանկացնում են, մթնոլորն ուրիշ է։ Ընդհանրապես կարծում եմ, որ ամեն եղանակ իր տրամադրությունն ունի։ Օրինակ ձմեռը՝ ինքդ քեզ հետ մնալու եղանակն է, որտեղ կա և՛ ջերմություն, և՛ տխրություն, և՛սառնություն։ Իսկ դրանից հետո գարունն ավելի ինքդ քեզ բացահայտելու եղանակ է։ Գարնանը ծաղկելու եղանակ է։ Գարնանը՝ երջանիկ ու նուրբ տրամադրության եղանակ է։ Ամառն ավելի խենթություններ անելու եղանակ է, լի ծիծաղով ու ադրենալինով։ Իսկ աշունը, աշունը համեմատած մյուսներին փոքր ինչ խառն է։ Աշնանը և՛ եղանակն է խառը, և՛ մտքերը, և՛ տրամադրությունը․․․
Բայց հիմա Գարուն է, ինչպես նշեցի ծաղկելու և ինքդ քեզ բացահայտելու եղանակ։ Արեք առավելագույնը, որպեսզի ծաղկեք և ձեր գեղեցկությամբ հիանան բոլորը։

Հեղինակ ՝ Նարե Ազարյան

Рубрика: Մտքեր-խոհեր | Оставить комментарий