Աշունը…

Լիլիթ Մինասյան

Աշնան լուռ ձայները մեզ են կանչում: Թափված տերևների և քո սառսուռի ձայնն է միայն լսվում: Մտորումների մեջ, երգը ականջներում, դողը մարմնի մեջ, մենակ քայլելն է աշունը: Սառած վիճակում մեկ գավաթ տաք սուրճ վայելելն է աշունը: Եղանակին խաբնվելն է աշունը: Արևոտ եղանակին, արևոտ տրամադրությամբ դուրս գալը, և հանդիպել ցուրտ և մռայլ եղանակին, ցուրտ և մռայլ մարդկանց դեմքերով:

Ոչ, իրականում սա աշունը չէ, այլ մարդու սրտի աշունն է:

Աշունը կարծես ամենածանրաբեռնված եղանակը լինի: Ամռան արևոտ օրերը և հանգստի վիճակը միանգամից վերանում է աշնան: Շատ ծանրաբեռնված օրերը, վատ եղանակը, ցուրտ վիճակը և ցեխոտ փողոցները փչացնում են ողջ աշնան ոսկեզօծ գեղեցկությունը:

Запись опубликована в рубрике Մտքեր-խոհեր. Добавьте в закладки постоянную ссылку.

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s